Het verhaal achter deze tatoeage.
Inmiddels zit ik op mijn zevende tatoeage.
En ja, weer bij Nienke.
Niet zomaar eentje, maar één met betekenis.
Het symbool staat voor female warrior en eigenlijk zegt dat alles.
Vrouw zijn… dat leer je al jong.
Sterk zijn, ook als je dat eigenlijk nog helemaal niet wilt of kunt.
Je groeit op, je twijfelt, je vergelijkt jezelf, je voelt alles soms nét iets te veel.
En dan komen daar later nog de levensfases bij.
Hormonen die hun eigen weg gaan.
Tegenslagen die je niet zag aankomen.
Momenten waarop je jezelf even kwijt bent.
Maar je gaat door, altijd.
Deze tatoeage staat voor al die momenten.
Voor het vallen, het opstaan en het weer doorgaan.
Voor de onzekerheden die er mochten zijn, en de kracht die daar langzaam onder groeide.
Het is geen symbool van perfectie, maar van echtheid.
Nu ik ouder ben, kijk ik anders naar mezelf.
Zachter, met meer begrip.
En vooral met trots.
Trots dat ik hier sta.
Dat ik alles heb gedragen wat op mijn pad kwam.
Soms met tranen, soms met lef, maar altijd met doorzettingsvermogen.
Deze tatoeage is mijn reminder.
Dat ik sterk ben, ook op dagen dat het niet zo voelt.
Dat ik alles al in me heb.
En misschien herken jij dit.
Misschien ben jij ook zo’n warrior, zonder dat je het altijd zo noemt.
Weet dan: je hoeft het niet te bewijzen.
Je bent het al.